Uitspraak van de hierna volgende Sanskriettekens

 

De klinkers worden uitgesproken als volgt:

    a (kort)   als e in orgel of hamer;

    ā (lang)     als a in vader;

    i (kort)    als i in ik of picnic;

    ī (lang)      als ie in piek;

    u (kort)    als oe in koe;

    ū (idem, maar tweemaal zo lang aanhouden);

    ṛ (kort)    als ri in ridder;

    ṝ (lang)      als ri in riek;

    lṛ     als lrie in zadelriem;

    e      als ee in meer of Heer;

    ai     als ai in pais;

    o      als o in ogen;

    au    als au in blauw.

 

De halfklinkers worden uitgesproken als volgt:

    y    als j in jongen;

    r    als r in (Engels) run;

    l    als l in licht;

    v    als w in water.

 

De gutturaal-medeklinkers worden uitgesproken als volgt (met de huig steeds aansluitend tegen het achterdeel van de tong):

    k    als k in keel;

    kh  als kh in pikhaak;

    g    als g in (Engels) girl;

    gh  als gh in (Engels) big horse;

    ṅ   als ng in zang.

 

De palataal-medeklinkers worden uitgesproken als volgt (met het achterdeel van de tong aansluitend tegen het achterdeel van de holte van het verhemelte):

    c     als c in cello;

    ch   als tsch-h in kitsch-handel;

    j     als j in (Engels) jungle;

    jh   als dge-h in (Engels) bridge-head;

    ñ    als nj in oranje.

 

De cerebraal-medeklinkers worden uitgesproken als volgt (met de punt van de tong tegen het voorgedeelte van de holte van het verhemelte):

    ṭ     als t in tube;

    ṭh    als th in thijm;

    ḍ    als d in diner;

    ḍh   idem, maar met geaspireerde h;

    ṇ    als n in Arnold.

 

De dentaal-medeklinkers worden uitgesproken als volgt (met de punt van de tong tegen de boventanden):

    t    als t in tak;

    th   als th in heethoofd;

    d    als d in dat;

    dh   als d-h in (Engels) red-hot;

    n    als n in nat.

 

De labiaal-medeklinkers worden uitgesproken als volgt (met de lippen op elkaar):

    p    als p in pot;

    ph   als ph in ophef;

    b    als b in bad;

    bh   als b-h in (Engels) cab-horse;

    m    als m in moeder.

 

De sibilant-medeklinkers worden uitgesproken als volgt:

    ś    als s in (Duits) sprechen (palataal);

    ṣ    als ch in Charlotte (cerebraal);

    s    als s in strijd.

 

Speciale tekens:

    ṁ (anusvara) als n in winkel;

    ḥ (visarga) wordt midden in een regel anders uitgesproken dan aan het eind:

      midden in een regel wordt hij als een scherp geaspireerde h uitgesproken welke plotseling wordt afgebroken, bijna alsof men een k wilde zeggen;

      aan het eind van een regel wordt hij uitgesproken als een geaspireerde h gevolgd door een zwakke naklank van de voorgaande klinker (bijv.: aḥ = aha). Deze laatste uitspraakregel geldt slechts als de visarga zich, in een vers van vier regels aan het eind van de tweede of van de vierde regel bevindt; zo niet, dan wordt hij uitgesproken alsof hij zich midden in een regel bevindt.

 

 

Hoofdletters:

 

Ā, Ī, Ū, Ṛ, Ṝ, Ñ, Ḍ, Ṭ, Ḥ, Ṅ, Ṇ, Ś, Ṣ.